همیشه تنها

همیشه تنها

پیامک
  • ۱۶ آبان ۹۶ , ۰۱:۵۲
    insomnia
  • ۱۲ آبان ۹۶ , ۰۱:۴۹
    If I...
  • ۲۸ مهر ۹۶ , ۲۰:۰۵
    خان
متمایلات
کلیک‌خور
پیوندها

فهمید م. ی. د.

سه شنبه, ۲۶ مرداد ۱۳۹۵، ۰۳:۴۴ ق.ظ

در موردش که ازم سوال میشه میگم یه زن فوق العاده باهوش. ولی هیچکس نمیفهمه باهوش بودن یه زن، یه مادر، ینی چطوری بودنش! مدرسه که میرفتم دوستام میگفتن نگو کجا میری بپیچونش، میگفتم نمیتونم، برگردم خونه مثل شرلوک هلمز با یه نگاه اسکن میکنه منو، میفهمه همه چیو. تو دانشگاه وقتی بعد کلاس میرفتیم ولگردی، تنها کسی که مادرش میدونست کجاییم من بودم، بقیه مادرا پیچونده میشدن! بعدها از گوشی به دست گرفتن و تو اتاق چپیدنم، از کتابخونه رفتن و کلاس رفتنم میفهمید واقعا کجام و حتی با کی، و این فهمیدنا رو هیشکی باور نمیکرد چون هیشکی یه مادر باهوش نداشت. حالا من خودم یه دختر گنده ام. همسن موقع مادر شدن های او. هم قد هوش و درک و فهم او و تازه بعلاوه ی کلی تجربه که او در نوجوانی و جوانی نداشته و من بخاطر دهه هفتادی بودنم دارم. حالا تنها کسیکه میفهمه زندگی چقدر به او سخت و دردآور گذشته منم. زندگی با فهمیدن و دیدن و اهمیت دادن جهنم میگذره. من و مادرم حسرت مشترکی داریم. حسرت نفهم بودن و سرخوش زندگی کردن. آدمهای باهوش همیشه تحت فشار این فکر آزاردهنده اند که دیگران اونا رو دست کم میگیرن و خر فرض میکنن. که دیگران خودشون نمیفهمن فکر هم میکنن فهم همه به اندازه اوناس. که دیگران واسه دروغ گفتن هیچ زحمتی به خودشون نمیدن و مثل بچه های خنگ خودشونو لو میدن.

خیلی وقته احساس میکنم به یه مرد باهوش احتیاج دارم تا کنارش دست بکشم از کشف دروغگویی ها و فهم دورویی ها و خودخوری از پنهان کاری ها و احساس خر فرض شدن ها. یه مرد بالغ باهوش نجیب کم عقده...

۹۵/۰۵/۲۶
حمیده کوه افکن