همیشه تنها

همیشه تنها

پیامک
  • ۱۶ آبان ۹۶ , ۰۱:۵۲
    insomnia
  • ۱۲ آبان ۹۶ , ۰۱:۴۹
    If I...
  • ۲۸ مهر ۹۶ , ۲۰:۰۵
    خان
متمایلات
کلیک‌خور
پیوندها

I'm patient

دوشنبه, ۲۸ فروردين ۱۳۹۶، ۰۲:۳۲ ق.ظ

آدمیزاد سنش که میره بالا عوض میشه. این قضیه هم قانون تک خطی نیست که برای همه یه جور صادق باشه. مثلا تا نوزده سالگی همه بچه باشن، تا سی همه خام باشن، تا پنجاه همه... ممکنه یکی سر هجده سالگیش زندگی ای واسه تعریف کردن داشته باشه که یکی دیگه تو مرز چهل سالگی هنوز حتی از شنیدنش حیرت کنه! 

داشتم میگفتم که آدمیزاد بزرگ که میشه عوض میشه. این خوبه. بدش اینه که آدما یادشونه سال پیش این موقع شادتر بودن. اعتمادشون آسیب ندیده بود. دلشون قرص و محکم تر بود. یادشونه و هی یادش میکنن. دلشون واسه خودشون تنگ میشه حتی.

چند بار، چند ده بار باید به دوستام دلداری میدادم، نصیحت میکردم، میگفتم ببین منم این راهو رفتم، ولی نگفتم. گذاشتم دوستام بال بال بزنن، طلب معجزه کنن، از همه متنفر شن، بی اعتماد و بی خیال شن و حتی یه شبایی هم به جرم "چرا حال منو نمیپرسی" زخم زبوناییو که باید به یکی دیگه میزدن و زورشون نرسیده رو بهم بگن و من ناراحت نشم؛ بذارم خودشونو به در و دیوار بکوبن و بزرگ تر شن. آدمیزاد بعد یه تجربه هایی تو زندگیش از این که گفتم هم بیشتر صبور و بی تفاوت و بی خیال میشه...

۹۶/۰۱/۲۸
حمیده کوه افکن